بررسی تاثیر نحوه کابرد ژئوتکستایل بر بهسازی توانایی باربری خاکهای مخلوط رس- شن در لایه های روسازی

استفاده از ژئوتکستایل در بسیاری از کاربردهای مهندسی و روسازی راه یک روش موثر در اصلاح خاک به شمار می آید. اضافه شدن رس یا سیلت به ماسه در درصدهای مختلف میxad تواند بطور اساسی رفتار ماتریس ماسه و رس را تغییر دهد. هدف اصلی، بررسی آزمایشگاهی تاثیر نحوه کاربرد ژئوتکستایل در میزان توانایی باربری خاکهای مخلوط رسی و شنی منطقه ی باراندوز جهت کاربرد در لایه های روسازی راه می باشد. در این مطالعه خاک رسی مورد استفاده با خاک شنی با درصدهای (25، 50 و 75) مخلوط گردیده است. تاثیر ژئوتکستایل در دو حالت مطالعه گردید:

در حالت اول لایه ای ( یک لایه، دولایه و سه لایه در نمونه جایگذاری شده است) و در حالت دوم، ژئوتکستایل به صورت قطعاتی با ابعاد 1×1 و 5×5 سانتیمتر مربع بصورت راندم با با درصد های وزنی 1، 2 و 3 درصد با مصالح مخلوط گردیده و رفتار مصالح مورد ارزیابی قرار گرفته است. جهت انجام تحقیق از آزمونxad آزمایشگاهی نسبت باربری کالیفرنیا(CBR) هر دو حالت خشک و اشباع براساس استاندارد ASTM بهره گرفته شده و میزان درصد تورم در خاک های ریزدانه اشباع اندازه xadگیری شده است. نتایج حاصل از تحقیق نشان میدهد که میزان بهینه ژئوتکستایل مورد نیاز جهت مسلح نمودن مصالح مورد مطالعه بصورت قراردادن 1 لایه در قسمت میانی و یا افزودن 1% وزنی ژئوتکستایل به ابعاد1×1 سانتیمتر مربع میباشد که این میزان در شرایطی که خاک اشباع باشد به طور قابل ملاحظه ای از میزان تورم می کاهد و از آن جلوگیری می نماید.هدف اصلی از تحقیق حاضر، بررسی آزمایشگاهی تاثیر نحوه کاربرد ژئوتکستایل در میزان توانایی باربری خاکهای مخلوط رسی و شنی منطقهxadی باراندوز جهت کاربرد در لایهxadهای روسازی راه میxadباشد. دراین مطالعه خاک رسی مورد استفاده با خاک شنی با درصدهای (25، 50 و 75) مخلوط گردیده است. تاثیر ژئوتکستایل در دو حالت مطالعه گردید: درحالت اول بصورت لایهxadای (یک لایه، دولایه و سه لایه در نمونه جایگذاری شده است) و درحالت دوم، ژئوتکستایل به صورت قطعاتی با ابعاد 1×1 و 5×5 سانتیمتر مربع بصورت راندم با درصد های وزنی 1، 2 و 3 درصد با مصالح مخلوط گردیده و رفتار مصالح مورد ارزیابی قرار گرفته است. جهت انجام تحقیق از آزمونxad آزمایشگاهی نسبت باربری کالیفرنیا(CBR) هر دو حالت خشک و اشباع براساس استاندارد ASTM D1883 بهره گرفته شده است. بگونهxadای که طبق استاندارد سرعت بارگذاری mm/min 27/1 انتخاب شده و عدد CBR برای نفوذ پیستون به میزان 5/2 و 5 سانتیمتر برآورد گردیده است. درحالت اشباع میزان درصد تورم در نمونهxad ها اندازه xadگیری شده است. نتایج حاصله نشان میxadدهد که میزان بهینه ژئوتکستایل مورد نیاز جهت مسلح نمودن مصالح مورد مطالعه بصورت قراردادن 1 لایه در قسمت میانی و یا افزودن 1% وزنی ژئوتکستایل به ابعاد1×1 سانتیمتر مربع می xadباشد که این میزان در شرایطی که خاک اشباع باشد به طور قابل ملاحظه xadای از میزان تورم میxad کاهد و از آن جلوگیری میxad نماید.

سمانه قاسم وش اخیر، روزیه دبیری